۱.سیستم‌های ارزان، در حقیقت گران هستند
  • البته این یک توصیه عمومی است. سعی کنید با بودجه ای که در اختیار دارید، خریدی ارزشمند انجام دهید. مثلاً اگر سیستمی را بخرید که بتواند نیاز آینده شما به نصب دوربین‌های بیشتر را برآورده کند ممکن است خریدی گران‌تر باشد ولی قطعاً عاقلانه‌تر است.
  • خرید از برند‌های معتبر، چه از بعد تنوع در محصول و چه در زمینه هایی مانند کیفیت، در دسترس بودن قطعات و نیز خدمات پس از فروش، شما را در حاشیه امنی قرار می‌دهد.
۲.سیستم‌ها باید گارانتی داشته باشند
  • برخی از فروشدگان کوچک، که دوربین های بدون مارک می فروشند، ممکن است در بهترین حالت فقط یک ضمانت شش ماهه برای کالای فروخته شده ارائه دهند (آن‌هم پس از یک مبارزه سخت از طرف خریدار برای استفاده از گارانتی) در حالی که شرکت‌های معتبر، سیستم‌های نظارتی خود را با ضمانتی معتبر و طولانی تر (۱۸ ماهه) به فروش می رسانند
۳.نوع و مدل سیستم‌نظارتی را مشخص کنید
  • هنگام انتخاب دوربین های مدار بسته، باید به برخی ویژگی‌های لنز دوربین مانند سایز لنز و زاویه دید توجه کرد. در حال حاضر، لنز‌های دوربین به انواع Fisheye (7mm)، Wide (2.8mm)، استاندارد (۳.۶mm) و Zoom (4-6mm) تقسیم می‌شوند.
۴.راجع به نوع دروبین اطلاعات کسب کنید
  • سه نوع دوربین مداربسته در بازار وجود دارد، از انواع مقرون به صرفه‌ی آنالوگ گرفته تا دوربین های با وضوح بالا (HD) و حتی تحت پروتکل اینترنت (IP). خوشبختانه با پیشرفت تکنولوژی، قیمت دوربین‌ها به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. این امر باعث شده دوربین های HD و IP به خانه‌ها‌، مشاغل کوچک و متوسط نیز ​​وارد شوند.
۵.مقایسه‌ای انجام دهید بین سیستم‌های آنالوگ، HD و IP
  • تصمیم گیری در مورد خرید دوربین های آنالوگ (با کیفیت پایین‌تر) یا دوربین های HD یا IP، به کیفیت تصویری که لازم دارید و نیازهای امنیتی فعلی و بلند مدت شما بستگی دارد. یک دوربین آنالوگ پایه، تصویری با وضوح پایین و مناسب برای تشخیص افراد و دیدن محوطه را ارائه می‌دهد. در حالی که یک دوربین HD، تصویری با وضوح بالا و مناسب برای شناسایی اعداد و افراد و یا برای ضبط مدارک برای اهداف قانونی را فراهم می کند.
  • یک دوربین با وضوح بالاتر، تصویری با کیفیت‌تر و با امکان بزرگنمایی دیجیتال (با حفظ کیفیت تصویر) برای شناسایی سوژه ها و جزئیات پلاک خودروها را فراهم می کند. مزیت این دوربین‌ها آن است که می‌توان این اطلاعات را در اختیار مراجع قانونی قرار داد.
۶.تصمیم بگیرید چه چیزی را با دوربین می‌خواهید ببیند
  • آیا می خواهید وسیله نقلیه ای را که مقابل پارکینگ شما پارک شده است را ببینید؟ یا ببینید چه کسی زنگ در خانه شما را می زند؟ یا قصد پایش فضای داخلی ساختمان را دارید؟ آیا ضبط در تاریکی برای شما اهمیت دارد؟ سوالاتی از این دست به شما کمک می‌کند تا بهترین انتخاب را داشته باشید.
۷.بهترین موقعیت برای نصب دوربین را انتخاب کنید
  • تصمیم گیری در مورد قرار دادن اولین دوربین خود تا حد زیادی به توپوگرافی خانه یا محل کار و نیازهای امنیتی شما بستگی دارد. معمولاً اولین دوربین در موقعیتی مانند نزدیک درب ورودی یا پارکینگ نصب می شود تا اطلاعات مربوط به ورود افراد یا وسایل نقلیه را جمع آوری کند. سایر دوربین‌ها برای پوشش “نقاط کور” نصب می شوند.
۸.نیاز به روشنایی مضاعف را بررسی کنید
  • دوربین های مدار بسته می توانند در طول روز رنگ واقعی را ضبط کنند اما در شب نه، مگر اینکه روشنایی کافی تامین شده باشد. تعبیه روشنایی در فضای باز، مانند استفاده از یک لامپ LED، برای تشخیص رنگ بسیار مهم است، به طوری که می توان گزارش دقیقی برای توصیف به عنوان مثال، رنگ وسایل نقلیه و لباس افراد متجاوز را تهیه کرد. دوربین هایی هم هستند که نیازی به روشنایی ندارند اما بسیار گران ترند و استفاده از نور را مقرون به صرفه می کند.
۹.تمام هزینه های نصب را در نظر بگیرید
  • انتخاب نوع درست دوربین فقط بخشی از مراحل خرید یک سیسیتم نظارتی است. شما باید هزینه ضبط کننده ها و وسایل جانبی مانند کابل‌ها، اتصالات، منبع تغذیه پشتیبان و هزینه نصب و راه اندازی را نیز در نظر بگیرید. مهم است که از این هزینه های نیز مطلع باشید تا بعداً از غافلگیر نشوید.
۱۰.از یک متخصص امنیت مشاوره بگیرید
  • قبل از خرید سیستم نظارتی برای خانه یا محل کار خود، حتماً از یک مشاور آگاه در این زمینه مشورت بگیرید. آنها قادر خواهند بود بهترین پیشنهاد را متناسب با بودجه شما ارائه کنند.

۱

۴

۷

۱۰

۲

۵

۸

۱۱

۳

۶

۹

۱۲

نرم افزار XMEYE

XMEye یک نرم افزار نظارت تصویری است. با استفاده از فناوری ابری، به راحتی با شماره سریال دستگاه وارد این نرم افزار شوید تا ویدیوی مرتبط با دوربین های نظارتی را به صورت آنلاین در گوشی های هوشمند Android و IOS و نیز کامپیوترهای شخصی ببینید و متعاقبا اقدامات لازم را انجام دهید.

راهنمای نرم افزار XMEYE

مهم:

لطفاً مطمئن شوید که سیستم DVR از طریق کابل اترنت به روتر شما متصل شده است. می توانید وضعیت اتصال به شبکه را از Startup Wizard بررسی کنید.

شماره سریال را از منوی اصلی (Main menu) > سیستم (System) > اطلاعات (info) > نسخه (Version) یا کد QR در Startup Wizard دریافت کنید.

برنامه را دانلود و نصب کنید

XMEye را از App Store/Google Play در دستگاه تلفن همراه خود جستجو و دانلود کنید یا کدهای QR زیر را برای دانلود اسکن کنید.

جای تصویر QR Code

نکته: یک گزینه جایگزین برای دانلود و نصب برنامه، اسکن کد QR از Startup Wizard است.

سیستم DVR را به برنامه اضافه کنید

پس از نصب، برنامه XMEye را اجرا کنید، سپس این مراحل را برای افزودن سیستم DVR دنبال کنید.

مرحله ۱:

یک حساب کاربری با آدرس ایمیل خود ثبت کنید. شما یک کد از طریق ایمیل برای تعیین نام کاربری و رمز عبور دریافت خواهید کرد.

نصب نرم افزار xmeye

گام ۲:

با نام کاربری و رمز عبور خود وارد XMEye شوید، سپس روی «+» در گوشه سمت راست بالا ضربه بزنید. اطلاعات مورد نیاز را در رابط Add Device وارد کنید، سپس برای افزودن دستگاه روی OK ضربه بزنید.

ثبت نام کاربری و رمز عبور

نام دستگاه: یک نام برای سیستم DVR خود تعیین کنید

شماره سریال: شماره سریال را از منوی اصلی > سیستم > اطلاعات دریافت کنید. > نسخه یا با استفاده از کد QR از قسمت Startup Wizard.

نام کاربری (پیش فرض admin است): اگر آن را در Startup Wizard تغییر نداده اید، admin را وارد کنید.

رمز عبور (پیش فرض خالی است): رمز عبور DVR را که در Startup Wizard تنظیم کرده اید وارد کنید. اگر تغییر کرده است، لطفا رمز عبور جدید را وارد کنید.

ویدئوی زنده

پس از افزودن موفقیت آمیز DVR، در واسط Device List افزوده می شود. روی نماد  و شروع پیش‌نمایش (Start Preview) کلیک کنید تا ویدیوهای زنده را از همه کانال‌ها (دوربین‌ها) مشاهده کنید.

نکات:

①نماد آبی  نشان می دهد که سیستم DVR آنلاین است، در حالی که نماد خاکستری  نشان می دهد که سیستم DVR آنلاین نیست. می توانید برای تأیید اطلاعاتی که وارد کرده اید روی نشان  ضربه بزنید.

② روی نام دستگاه ضربه بزنید تا همه دوربین‌ها فهرست شوند، می‌توانید چند کانال (دوربین) خاص را برای پیش‌نمایش انتخاب کنید.

نصب نرم افزار xmeye

در سیستم‌های دیجیتال (رقمی)، داده‌ها با مقدارهای گسسته (معمولاً با صفر و یک) مشخص می‌گردند؛ بالعکس در سامانه‌های آنالوگ (قیاسی)، داده‌ها با مقادیر پیوسته ارائه می‌شوند. روش دیجیتال، پایهٔ سیستم‌هایی رایانه‌ای است. همچنین بسیاری از سیستم‌هایی که در گذشته به صورت قیاسی (آنالوگ) به بازار ارائه می‌شدند، امروزه به صورت دیجیتال هستند. مانند تلویزیون، دستگاه ضبط و پخش صدا، گیرنده ماهواره (رسیور).

در سامانه‌های رقمی (دیجیتال)، داده‌ها و سیگنالها به صورت گسسته و به کمک اعداد صحیح (یا طبیعی) مشخص می‌شوند. مثلاً در یک نمایشگر رقمی سیاه و سفید، روشنایی هر نقطه از صفحه می‌تواند با یک عدد (از صفر تا ۲۵۵) مشخص گردد که صفر نشان‌دهنده سیاه و ۲۵۵ نشان دهنده سفید و اعداد میانی نشان دهنده درجات خاکستری با روشنایی متفاوت باشد.
در سامانه‌های قیاسی (آنالوگ)، داده‌ها یا سیگنال ها، به صورت بازهٔ پیوسته‌ای از اعداد حقیقی ارائه می‌شوند. مثلاً در یک نمایشگر آنالوگ سیاه و سفید، مقادیر روشنایی هر نقطه از صفحه، با اعداد حقیقی و به صورت پیوسته مشخص می‌گردد. مثلاً ولتاژ صفر ولت برای رنگ سیاه و ولتاژ ۵ ولت برای رنگ سفید و ولتاژهای میانی درجات خاکستری را مشخص می‌کنند. برعکس نمایشگر دیجیتال که تنها ۲۵۶ مقدار روشنایی گوناگون داشت (از صفر تا ۲۵۵)، در نمایشگر آنالوگ یاد شده، تعداد مقادیر روشنایی بی‌شمار است و هر عددی بین صفر تا ۵ می‌تواند روشنایی نقطه را مشخص کند. مثلاً مقدار ۳٫۴۵ ولت یک رنگ خاکستری قابل قبول را در نمایشگر آنالوگ یادشده، مشخص می‌کند.
شدت امواج الکترومغناطیسی، سرعت، انرژی و بسیاری از کمیت‌های فیزیکی در مقیاس ماکروسکوپی پیوسته هستند.

در سامانه‌های دیجیتال، سیگنالهای آنالوگ پیش از پردازش و یا برای نگهداری، به داده‌های گسسته تبدیل می‌شوند. مثلاً یک سیگنال آنالوگ که ممکن است میان صفر تا ۱۰ ولت تغییر کند، دارای یک محدودهٔ ۱۰ ولتی است که در سامانهٔ دیجیتال می‌توان این محدوده را مثلاً به ۱۰۰ سطح برابر تقسیم نمود و مقدار مربوط به هر بخش را با کمک یک شمارهٔ بین صفر تا ۱۰۰ مشخص نمود. در گذشته بیشتر سامانه‌های موجود در بازار با سیگنالها آنالوگ کار می‌کردند؛ ولی امروزه بسیاری از دستگاه‌های الکترونیکی موجود با کمک سامانه‌های دیجیتال کار می‌کنند (در سامانه‌های دیجیتال معمولاً بخش‌هایی از آن‌ها به صورت آنالوگ هستند). نمونه‌هایی از دستگاه‌هایی که امروزه به صورت دیجیتال وجود دارند عبارتند از: رایانه، ماشین حساب، دستگاه پخش سی دی و دی وی دی، دستگاه پخش همراه (پخشِ ام پی ۳)، دوربین عکاسی و فیلم‌برداری دیجیتال، و تلفن همراه.

برتری‌های سامانه‌های دیجیتال نسبت به آنالوگ

  • سامانه‌های دیجیتال معمولاً ارزانتر و کوچکتر هستند.
  • مصرف برق سامانه‌های دیجیتال معمولاً کمتر است.
  • تأثیر نویز بر سامانه‌های دیجیتال معمولاً کمتر است.
  • معمولاً ارتباط میان سامانه‌های مختلف دیجیتال ساده‌تر از ارتباط میان سامانه‌های آنالوگ است.
  • با استفاده از سامانه‌های دیجیتال می‌توان داده‌ها را به گونه‌ای رمز نمود که بازگشایی آن بسیار دشوار یا نزدیک به ناممکن باشد. یعنی با کمک سامانه‌های دیجیتال می‌توان سامانه‌های امن‌تری ساخت.
  • ایجاد، گسترش و نگهداری شبکه‌های ارتباطی دیجیتال معمولاً ساده‌تر و ارزانتر از شبکه‌های آنالوگ است.

 

  • DVR یعنی چه؟
مخفف کلمه Digital Video Recorder به معنای ضبط کننده فیلم دیجیتال می‌باشد.
  • NVR یعنی چه؟
مخفف کلمه Network Video Recorder به معنای ضبط کننده فیلم تحت شبکه می‌باشد.
  • تفاوت DVR و NVR در چیست؟
۱- براساس نوع اتصال به دوربین: به بیانی ساده، نحوه پردازش داده ها و نحوه اتصال دوربین ها به دستگاه ضبط کننده در این دو متفاوت می‌باشد. در DVR، دوربین ها از طریق کابل کواکسیال به ضبط کننده متصل می شوند و داده ها در ضبط کننده پردازش می شوند در حالی که در NVR، دوربین ها توسط کابل های شبکه به ضبط کننده متصل شده و داده ها توسط دوربین‌ها پردازش و سپس برای ذخیره سازی و مشاهده به NVR منتقل شوند. در نتیجه در این دو سیستم، انواع مختلفی از دوربین و کابل مورد استفاده قرار می‌گیرد. بیایید نگاهی به برخی از تفاوت های اصلی دیگر بیندازیم. DVR , NVR
۲- براساس کیفیت ویدئو ضبط شده: در سیستم DVR، سیگنال‌های آنالوگ دوربین‌ها توسط کابل کواکسیال به دستگاه DVR منتقل شده و در مقایسه با سیستم NVR تصویری با کیفیت پایین تر تولید و ضبط می‌گردد چرا که تصاویر قبل از پردازش شدن، باید تمام مسیر را تا DVR درون کابل هم محور (کواکسیال) طی کند و این خود منجر به افت کیفیت می‌گردد. از آن طرف، در سیستم NVR تصاویر ابتدا در دوربین‌ها پردازش شده و سیگنال، درون کابل شبکه، کاملاً دیجیتالی از دوربین به دستگاه NVR ارسال می‌گردد. این امر منجر به تولید تصاویری با کیفیت بهتر در همان وضوح می شود. به عنوان مثال با این که هر دو سیستم می‌توانند از دوربین‌های ۴K استفاده کنند، اما کیفیت تصاویر ضبط شده در NVR به مراتب از DVR بهتر است. واقعیت این است که تعداد فریم ها در سیستم های ۴K DVR هفت فریم در ثانیه می باشد در حالی که این مقدار در سیستم های ۴K NVR سی فریم در ثانیه است. هرچه تعداد فریم بیشتر باشد، حرکت بهتری به تصویر کشیده می‌شود. بیشتر سیستم های DVR موجود در بازار ۱۰۸۰P یا ۲K هستند، در حالی که سیستم های “اِن وی ار” (NVR)، ۴K و بالاتر هستند. تصاویر با وضوح بالاتر، شفاف تر به نظر می رسند. اگرچه هر دو سیستم به خوبی کار می کنند اما سیستم های NVR متقاضی بیشتری داشته و توسعه فناوری در مسیر آنها قرار دارد.

30 فریم

۳- سهولت نصب:

.

نصب NVR نسبت به DVR آسان تر است. این امر به چندین عامل مربوط می‌شود که مهمترین آن‌ها کابل است. در سیستم DVR، هر دوربین آنالوگ به یک کابل کواکسیال و نیز یک کابل برق جداگانه نیاز دارد اما دوربین های NVR همه PoE هستند این بدان معنی است که از یک سیم اترنت برای تأمین انرژی دوربین و انتقال داده به طور همزمان استفاده می‌گردد. بعلاوه قطر یک کابل اترنت کمتر و در مقایسه با کابل کواکسیال از انعطاف بیشتری برخوردار است. همین امر باعث می شود عملیات نصب راحت تر انجام شود. یکی دیگر از مزایای آن این است که دوربین های آنالوگ باید مستقیماً به قسمت پشت DVR متصل شوند در حالی که دوربین‌های IP در NVR بواسطه سوئیچ، به NVR متصل می‌شوند. این قابلیت به شما این امکان را می‌دهد که دوربین و NVR خود را در هر کجا قرار دهید.
۴- قدرت پردازش: یکی دیگر از مزایای مهم استفاده از NVR نسبت به DVR این است که دوربین های IP دارای ویژگی های نظارتی مفیدی هستند که دوربین های آنالوگ از آن بی بهره هستند. هر دو سیستم قادر به تشخیص حرکت هستند، اما NVR با ویژگی های IVS (نظارت تصویری هوشمند) از قابلیت های بهتری برخوردار است. دلیل این امر آن است که دوربین های IP اساساً کامپیوترهای کوچکی هستند، در حالی که تمام پردازش ها در یک سیستم آنالوگ با DVR انجام می شود. این به یک سیستم NVR قدرت پردازش بسیار بیشتری نسبت به DVR می دهد. ویژگی های IVS مفیدتر از تشخیص حرکت هستند زیرا بسیار دقیق تر هستند. برخی از محبوب ترین ویژگی های IVS ، سیم کشی سه بعدی (Tripwires)، ردیابی خودکار و شناسایی اجسام گمشده و متروکه هستند. در صورت حرکت در خطی که کاربر در تصویر تنظیم کرده است ، Tripwires به کاربر این امکان را می دهد که اعلان های فشار را دریافت کند. آنها همچنین می توانند بر اساس اندازه جسم تنظیم شوند. این کار مانع از اعلان های غلط می‌گردد. به عنوان مثال ، به جای اینکه هر بار که چیزی در حیاط خانه حرکت می کند ، به شما اطلاع داده شود ، فقط وقتی انسانی حرکت کرده و یا به در فشار می‌اورد تا آن را باز کند به شما اطلاع داده می‌شود. ردیابی خودکار با دوربین PTZ به کاربر این امکان را می دهد تا در حین حرکت یک شی، هدف در محدوده دید دوربین ، قفل شده و ردیابی شود. ویژگی های گمشده و رها شده اشیا به کاربر امکان می دهد تا در صورت جابجایی مورد خاصی ، یا اگر مورد جدیدی در زمینه مشاهده، باقی مانده باشد ، به او اطلاع داده شود. با پیشرفت تکنولوژی ، سیستم های NVR و دوربین ها قادر به عملکرد در سطوح بالاتر و بالاتر خواهند بود ، در حالی که انتظار نمی رود این فناوری برای سیستم DVR از رشد چشمگیری نسبت به سطح فعلی بهره مند گردد.
۵-تعداد دوربین های قابل اتصال: بین دستگاه های NVR و DVR تفاوتی از نظر تعداد دوربین های قابل اتصال وجود ندارد. هریک از این دو نوع دستگاه می تواند به ۴ یا ۸ یا ۱۶ و یا ۳۲ دوربین متصل شوند. در ادبیات تخصصی دوربین های نظارتی به هر دوربین که به این دستگاه ها متصل می شوند یک کانال میگویند که با علامت Ch (مخفف کلمه channel به معنای کانال) نشان داده میشود. به عنوان مثال اگر دستگاهی چهار کاناله باشد به صورت ۴Ch نشان داده شده و معنای آن این است که آن دستگاه به چهار دوربین متصل می شود.
۶-نوع نرم افزار: نرم افزار مدیریت دوربین مداربسته در واقع می‌تواند این امکان را به کاربر بدهد تا به کمک گوشی یا کامپیوتر و یا تلویزیون، ویدیوهای ضبط شده توسط دوربین را مشاهده کند.

با استفاده از نرم افزارهای انتقال تصویر دوربین مداربسته کاربران می توانند دوربین های امنیتی خود را از راه دور و از طریق اینترنت مشاهده کنند. در ادامه به معرفی نرم افزارهای انتقال تصویر دوربین مداربسته اندروید و IOS می پردازیم:
xmeye
camview
IP Pro
Tuya

XMEye : نرم افزار انتقال تصویر DVR و NVR است. با استفاده از تکنولوژی ابر و با شماره سریال دستگاه به راحتی می توانید نظارت تصویری در گوشی تان داشته باشید. این نرم افزار ساخته کمپانی xm می باشد. ‏نرم افزار xmeye از تکنولوژی Cloud بهره می گیرد و می توانید تصاویر تنظیم شده ی دوربین مداربسته تان را به صورت زنده بروی اینترنت و گوشی موبایل ببینید.

  1. کابل هم محور یا کواکسیال

    کابل کواکسیال معمولاً توسط اپراتورهای شرکت های مخابراتی و ارائه دهندگان اینترنت برای انتقال داده، ویدئو و ارتباطات صوتی استفاده می شود. از این کابل به طور گسترده در خانه ها نیز استفاده شده است.

    این کابل برای مدتی طولانی (از اوایل قرن بیستم) مورد استفاده قرار گرفته است و دارای مزایای منحصر به فرد بسیاری برای انتقال مطمئن و دقیق داده است.

    البته این نوع از کابل محدودیت هایی نیز دارد که باعث می شود در برخی موارد با فیبر نوری، کابل‌های دسته بندی شده (Category Cable) یا گاهی اوقات با سیگنال های بی سیم جایگزین شود.

    کلید موفقیت کابل کواکسیال نوع طراحی آن است که به هسته مسی کابل اجازه می دهد تا داده ها را بدون اینکه تحت تاثیر تداخل یا در معرض آسیب عوامل محیطی قرار گیرند به سرعت منتقل کند.

    سه اندازه رایج کابل‌های کو اکسیال  RG-6، RG-11 و RG-59 هستند:

    *RG مخفف ” Radio Guide” به معنای راهنمای رادیویی است. اعداد نیز به قطر اشاره دارند (۵۹ به معنی ۰.۰۵۹ و ۶ به معنای ۰.۰۶ و غیره) نام دیگر این کابل‌ها RF (Radio Frequency به معنای فرکانس رادیویی)است.

    *اکثر کواکسیال‌های غیر صنعتی با نام RG-6 شناخته می شوند، اما نصاب ها ممکن است از کابل ضخیم تری مانند RG-11 استفاده کنند.

    *کابل های RG مورد استفاده در خانه ها باید دارای امپدانس ۷۵ اهم باشند.

    برای استفاده از کابل‌های هم محور، لازم است تا به اتصال دهنده‌ها وصل شوند. انواع اتصال دهنده های رایج عبارتند از:

    کابل شبکه

    POE

    کابل هم محور یا کواکسیال

  2. کابل شبکه
  3. POE

دوربین های آنالوگ

دوربین های AHD

دوربین های IP

دوربین های وایرلس

تشخیص چهره و شناسایی چهره

در صنعت ما، اصطلاحات تشخیص چهره و شناسایی چهره گاهی اوقات به جای یکدیگر استفاده می شوند. اما در واقع چند تفاوت اساسی وجود دارد. برای کمک به روشن شدن موارد، اجازه دهید نگاهی به اصطلاح تشخیص چهره و تفاوت آن با اصطلاح شناسایی چهره بیندازیم.

تشخیص چهره چیست؟

تعریف تشخیص چهره به فناوری رایانه ای اطلاق می شود که قادر است حضور چهره افراد را در تصاویر دیجیتالی که دوربین‌ها ضبط می‌کنند شناسایی کند. برای این منظور، نرم افزارهای تشخیص چهره، از یادگیری خودکار و فرمول‌هایی به نام الگوریتم‌ها برای تشخیص چهره انسان در تصاویر بزرگ‌تر استفاده می‌کنند. این تصاویر بزرگتر ممکن است شامل اشیاء متعددی باشد که چهره نیستند، مانند مناظر، ساختمان ها و سایر قسمت های بدن انسان (مانند پاها، شانه ها و بازوها).

شناسایی چهره یک اصطلاح گسترده تر از تشخیص چهره است. تشخیص چهره فقط به این معنی است که یک سیستم می تواند تشخیص دهد که یک چهره انسانی در یک تصویر یا ویدیو وجود دارد. تشخیص چهره چندین کاربرد دارد که تنها یکی از آنها شناسایی چهره است. تشخیص چهره همچنین می تواند برای فوکوس خودکار دوربین ها استفاده شود. و می توان از آن برای شمارش تعداد افرادی که وارد یک منطقه خاص شده اند استفاده کرد. حتی می توان از آن برای اهداف بازاریابی استفاده کرد. به عنوان مثال، تبلیغات را می توان در لحظه شناسایی چهره، نمایش داد.

تشخیص چهره چگونه کار می کند

در حالی که این فرآیند تا حدودی پیچیده است، الگوریتم‌های تشخیص چهره اغلب با جستجوی چشم انسان شروع می‌شوند. چشم ها چیزی را تشکیل می دهند که به عنوان منطقه دره شناخته می شود و یکی از ساده ترین ویژگی ها برای تشخیص است. هنگامی که چشم ها شناسایی می شوند، الگوریتم ممکن است سعی کند مناطق صورت از جمله ابروها، دهان، بینی، سوراخ های بینی و عنبیه را تشخیص دهد. زمانی که الگوریتم حدس زد که یک ناحیه صورت را شناسایی کرده است، سپس می‌تواند آزمایش‌های اضافی را برای تأیید اینکه آیا در واقع چهره را شناسایی کرده است یا خیر، اعمال کند.

تشخیص چهره در مقابل شناسایی چهره

یکی از مهمترین کاربردهای تشخیص چهره، شناسایی چهره است. شناسایی چهره یک فناوری بیومتریک را توصیف می کند که بسیار فراتر از تشخیص حضور چهره انسان است. در واقع تلاش می کند تا مشخص کند که چهره تشخیص داده شده متعلق به چه کسی است. این فرآیند با استفاده از یک برنامه رایانه ای کار می کند که یک تصویر دیجیتالی از چهره یک فرد (گاهی اوقات از یک فریم ویدیو گرفته می شود) را گرفته و آن را با تصاویر موجود در پایگاه داده سوابق ذخیره شده مقایسه می کند. در حالی که شناسایی چهره ۱۰۰٪ دقیق نیست، می تواند به دقت تعیین کند که چه زمانی احتمال قوی وجود دارد که چهره یک فرد با تصویر چهره آن فرد در پایگاه داده مطابقت داشته باشد. کاربردهای زیادی برای شناسایی چهره وجود دارد. در حال حاضر از تشخیص چهره برای باز کردن قفل تلفن ها و برنامه های خاص استفاده می شود. شناسایی چهره همچنین، برای نظارت بیومتریک استفاده می شود. بانک ها، فروشگاه های خرده فروشی، استادیوم ها، فرودگاه ها و سایر امکانات از تشخیص چهره برای کاهش جرم و جلوگیری از خشونت استفاده می کنند. بنابراین به طور خلاصه، در حالی که همه سیستم‌های شناسایی چهره از تشخیص چهره استفاده می‌کنند، همه سیستم‌های تشخیص چهره دارای جزء شناسایی چهره نیستند.

کدهای IP

کد IP مخفف عبارت Ingress Protection Code به معنی کد حفاظت در برابر نفوذ می‌باشد که در استاندارد IEC 60529 تعریف شده است. مفهوم آن طبقه بندی میزان مقاومت محفظه های مکانیکی و پوشش‌های الکتریکی در برابر نفوذ، گرد و غبار، تماس تصادفی و آب می‌باشد. این موضوع توسط کمیسیون بین المللی الکتروتکنیکی (IEC) منتشر شده و معادل آن در استاندارد اروپایی EN 60529 می‌باشد.

هدف این استاندارد ارائه اطلاعاتی دقیق تر به کاربران نسبت به اصطلاحات بازاریابی مبهم مانند ضد آب می‌باشد. به عنوان مثال، یک تلفن همراه دارای رتبه IP68 “مقاوم در برابر گرد و غبار” است و می تواند “تا ۳۰ دقیقه در عمق ۱.۵ متری آب شیرین غوطه ور شود”.

به طور مشابه، یک سوکت الکتریکی دارای رتبه IP22 در برابر فشار انگشتان و قطرات عمودی آب مقاوم بوده و آسیب ندیده و یا نا امن نمی شود. IP22 یا IP2X حداقل الزامات معمولی برای طراحی لوازم الکتریکی برای استفاده در فضای داخلی هستند.

ارقام بکار رفته در این کد، برای بیان ویژگی‌های آمده در جداول زیر است. رقم ۰ در جایی استفاده می شود که هیچ حفاظتی ارائه نشده باشد. زمانی که اطلاعات کافی برای تعیین سطح حفاظت جمع آوری نشده باشد، این رقم با حرف X جایگزین می شود.

هیچ خط فاصله ای در کد IP استاندارد وجود ندارد. بنابراین IPX-8 (به عنوان مثال) یک کد IP نامعتبر است.

تعریف کدها

حرف اضافی: سایر حفاظت ها حرف اضافی: سایر حفاظت ها رقم سوم: مقاومت در برابر ضربه مکانیکی رقم دوم: حفاظت از ورود مایعات اولین عدد: حفاظت از ذرات جامد حروف کد
حرف تک حرف تک عدد تک: ۰-۹ عدد تک: ۰-۸ یا حرف X عدد تک: ۰-۶ یا حرف X IP (محافظت از ورود)
اختیاری اختیاری دیگر استفاده نمی شود اجباری اجباری اجباری

 

رقم اول: حفاظت در برابر ذرات جامد

رقم اول نشان دهنده سطح حفاظتی است که پوشش، در برابر نفوذ اجسام خارجی جامد و رسیدن به قطعات خطرناک (مانند هادی های الکتریکی، قطعات متحرک) ارائه می کند.

شرح موثر در برابر رتبه سطح
X به این معنی است که هیچ داده ای برای تعیین رتبه حفاظتی با توجه به این معیار وجود ندارد. x
بدون محافظت در برابر تماس و ورود اشیا ۰
مقاوم در برابر تماس هر سطح بزرگی از بدن، مانند پشت دست، اما بدون محافظت در برابر تماس عمدی با یک عضو بدن  ۵۰ mm> ۱
انگشتان یا اشیاء مشابه  ۱۲.۵ mm> ۲
ابزار، سیم های ضخیم و غیره.  ۲.۵ mm> ۳
اکثر سیم ها، پیچ های باریک، مورچه های بزرگ و غیره.  ۱ mm> ۴
از ورود گرد و غبار به طور کامل جلوگیری نمی شود، اما نباید به مقدار کافی وارد شود تا در عملکرد رضایت بخش تجهیزات اختلال ایجاد کند. محافظت از گرد و غبار ۵
عدم ورود گرد و غبار؛ محافظت کامل در برابر تماس (ضد گرد و غبار). باید خلاء اعمال شود. مدت زمان تست تا ۸ ساعت بر اساس جریان هوا. ضد گرد و غبار ۶

 

رقم دوم: حفاظت از ورود مایعات.

رقم دوم نشان دهنده سطح حفاظتی است که محفظه در برابر ورود مضر آب ایجاد می کند.

جزئیات
موثر در برابر
محافظت در برابر
سطح
X به این معنی است که هیچ داده ای برای تعیین رتبه حفاظتی با توجه به این معیارها وجود ندارد. x
عدم محافظت در برابر نفوذ آب هیچ ۰
مدت زمان آزمون: ۱۰ دقیقه

آب معادل ۱ میلی متر (۰.۰۳۹ اینچ) بارندگی در دقیقه

چکاندن آب (قطره هایی که به صورت عمودی می ریزند) وقتی در حالت عمودی بر روی میز چرخان قرار می گیرد و با سرعت ۱ دور در دقیقه می چرخد، نباید اثر مضری روی نمونه داشته باشد. چکیدن آب ۱
مدت زمان آزمون: ۲.۵ دقیقه برای هر جهت چرخش (مجموع ۱۰ دقیقه)

آب معادل ۳ میلی متر (۰.۱۲ اینچ) بارندگی در دقیقه

هنگامی که محفظه با زاویه ۱۵ درجه نسبت به موقعیت عادی خود کج می شود، چکه های عمودی آب نباید اثر مضری داشته باشند. در مجموع چهار موقعیت در دو محور آزمایش می شود. چکیدن آب با زاویه ۱۵ درجه ۲
برای یک نازل اسپری:

مدت زمان آزمایش: ۱ دقیقه در هر متر مربع برای حداقل ۵ دقیقه، حجم آب: ۱۰ لیتر در دقیقه (۰.۰۳۷ ایمگال در ثانیه)، فشار: ۵۰-۱۵۰ کیلو پاسکال (۷.۳-۲۱.۸ psi)

برای یک لوله نوسانی: مدت زمان آزمایش: ۱۰ دقیقه، حجم آب: ۰.۰۷ لیتر در دقیقه (۰.۰۰۰۲۶ ایمگال در ثانیه) در هر سوراخ

ریزش آب به صورت اسپری در زاویه تا ۶۰ درجه نسبت به حالت عمودی نباید اثر مضری داشته باشد. برای این تست از موارد زیر استفاده می‌شود: الف) یک دستگاه نوسانی، یا ب) یک نازل اسپری با یک محافظ متعادل.

آزمایش a) به مدت ۵ دقیقه انجام می شود، سپس با چرخش افقی نمونه به میزان ۹۰ درجه،  آزمایش برای ۵ دقیقه دوم تکرار می شود. تست ب) (با محافظ در محل) حداقل به مدت ۵ دقیقه انجام می شود.

اسپری آب ۳
لوله نوسانی: مدت زمان آزمایش: ۱۰ دقیقه یا نازل اسپری (همانند نازل اسپری IPX3 با حذف محافظ) پاشیدن آب به محفظه از هر جهت نباید اثر مضری داشته باشد، شیوه آزمایش:

الف) یک فیکسچر نوسانی، یا ب) یک نازل اسپری بدون محافظ. آزمون الف) به مدت ۱۰ دقیقه انجام می شود. ب) حداقل ۵ دقیقه (بدون محافظ) انجام می شود.

پاشیدن آب ۴
مدت زمان آزمون: ۱ دقیقه در هر متر مربع حداقل به مدت ۳ دقیقه

حجم آب: ۱۲.۵ لیتر در دقیقه فشار: ۳۰ کیلو پاسکال (۴.۴ psi) در فاصله ۳ متری (۹.۸ فوت)

آبی که توسط یک نازل (۶.۳ میلی متری) از هر جهتی به محفظه پرتاب می شود، نباید اثرات مضری داشته باشد. جت های آب ۵
مدت زمان آزمون: ۱ دقیقه در هر متر مربع حداقل به مدت ۳ دقیقه

حجم آب: ۱۰۰ لیتر در دقیقه (۰.۳۷ ایمگال در ثانیه) فشار: ۱۰۰ کیلو پاسکال (۱۵ psi) در فاصله ۳ متری (۹.۸ فوت)

آبی که توسط جت های قدرتمند ( نازل ۱۲.۵میلی متری) از هر جهتی به طرف محفظه پرتاب می شود، نباید اثرات مضری داشته باشد. جت های آبی قدرتمند ۶
مدت زمان آزمون: حداقل ۳ دقیقه

حجم آب: ۷۵ لیتر در دقیقه (۰.۲۷ impgal در ثانیه) فشار: ۱۰۰۰ کیلو پاسکال (۱۵۰ psi) در فاصله ۳ متری (۹.۸ فوت)

آبی که با جت های قدرتمند (نازل ۶.۳ میلی متری) از هر جهت به محفظه ، تحت فشار بالا پاشیده می‌شود، نباید اثرات مضری داشته باشد. این موضوع در استاندار DIN 40050 یافت می‌شود ولی در استاندارد IEC 60529 موجود نیست. جت های آبی قدرتمند با افزایش فشار ۶K
مدت زمان آزمون: ۳۰ دقیقه.

در حالتی که پایین‌ترین نقطه محفظه ۱۰۰۰ میلی‌متر (۳۹ اینچ) زیر سطح آب، یا بالاترین نقطه در ۱۵۰ میلی‌متر (۵.۹ اینچ) زیر سطح، هرکدام که عمیق‌تر باشد، آزمایش شده است.

هنگامی که محفظه در عمق حداکثر ۱ متری آب غوطه ور شود، هیچ آبی نباید به درون محفظه نفوذ کند غوطه وری، تا عمق ۱ متر ۷
مدت زمان تست: توافق با سازنده

عمق مشخص شده توسط سازنده، معمولا تا ۳ متر (۹.۸ فوت)

این تجهیزات برای غوطه وری مداوم در آب در شرایطی که باید توسط سازنده مشخص شود مناسب است. در این حالت، آب می تواند وارد شود، اما فقط به گونه ای که هیچ اثر مضری نداشته باشد. انتظار می‌رود عمق و مدت آزمایش بیشتر از الزامات IPx7 باشد و ممکن است اثرات محیطی دیگری مانند چرخه دما قبل از غوطه‌وری نیز مد نظر قرار گیرد. غوطه وری، ۱ متر (۳ فوت ۳ اینچ) یا بیشتر عمق ۸
مدت زمان آزمون:

در حالت ثابت: ۳۰ ثانیه در هر یک از ۴ زاویه (مجموع ۲ دقیقه)،

در حالت آزاد: ۱ دقیقه در متر مربع، ۳ دقیقه. کمترین

حجم آب: ۱۴-۱۶ لیتر در دقیقه (۰.۰۵۱-۰.۰۵۹ impgal در ثانیه)

فشار: ۸-۱۰ مگاپاسکال (۸۰-۱۰۰ بار) در فاصله ۰.۱۰-۰.۱۵ متر (۳.۹ اینچ تا ۵.۹ اینچ) دمای آب: ۸۰ درجه سانتی گراد (۱۷۶ درجه فارنهایت)

محافظت شده در برابر فشار بالا و پاشش در دمای بالا. نمونه های کوچک، از ۴ زاویه خاص به آرامی روی یک میز چرخان می چرخند. نمونه های بزرگتر در موقعیت مورد نظر نصب می شوند، بدون نیاز به صفحه گردان، و حداقل به مدت ۳ دقیقه در فاصله ۰.۱۵-۰.۲ متری (۵.۹ اینچ تا ۷.۹ اینچ) مورد آزمایش قرار می‌گیرند.

این تست در IEC 60529 به عنوان IPx9 شناخته شده است.

جت های آبی قدرتمند با دمای بالا ۹K